تنهایی

  نایی دگر ندارم  ، خندیدنم به زور است  

ماندم در این دو راهی، دنیا چه سوت و کور است   

در غم اسیر و مبهوت ،از زندگی گسستیم 

نفرین بر این زمانه ، مرگم که بی شعور است  

در کارزار هستی ، می گویمت تو پستی  

با قلب من غم تو ، بد جور جفت و جور است  

خواهم کمی بنالم ، تا تو شوی کنارم  

اما چه سود یارم ، سر منزل غرور است  

غم در کمین نشسته ، لبخند چهره بسته  

در قلب این شکسته ، بی راهه ها وفور است  

دلتنگ از عزیزان ، خوشی زما گریزان  

سیمای اشک ریزان ، شادی چه بی حضور است

بسه دیگه چشای من چقدر می خوای خون بباری 

             تا کی می خوای رو گونه هام درد جدایی بکاری  

گرفته این دلم ولی تو که اینو نمی دونی  

              مرده تو اوج جوونی تو باید پیشم بمونی

     خیلییا، خیلی وقتا خیل حسرتو میارن                                                              

                                                  گاهی اینجا گاهی اونجا تو گلوم بغضو می کارن    

     چشای خیسم همیشه مثل سنگه واسه شیشه                                                    

                                              حسرت دوری از تو می زنه تیشه به ریشه                

دردهای خود پرستی  

               راز دل عشق است و مستی  

                                        مشکن عهدی که بستی  

                                                      تو چرا بی دل نشستی!!!! 

گریه های غمگساری  

                     دم به دم هی سوگواری  

                                       خسته از چشم انتظاری  

                                                          تا به کی شب زنده داری!!!!! 

دوستی ها مخلصانه  

                 آتشی در آشیانه  

                                   فرق عشق و تازیانه  

                                                       واااااااای از دست زمانه!!!!!! 

آفتاب سرد و غمگین  

                    کینه هامان بس که سنگین  

                                           از شیاطین کرده تمکین  

                                                            می دهی دردم تو تسکین!!!!! 

خداحافظ..... در این گرمی ِ سردی ِ روابط     

                                            سلام ای غم ، دیگه اینه شرایط  

 دیگه باید بسازیم و بسوزیم  

                                         غم و تنهایی رو بر هم بدوزیم 

 به چشمم بعضییا ، بد جوری پستن 

                                    چشاشون رو ، رو خیلی چیزا بستن  

نمی بینن دلا بی دل نشستن !!! 

                                    گلای خسته نشکفته شکستن!!! 

 یکی بغضش همیشه رو به راه ِ 

                               یکی مانند یوسف قعر ِ چاه ِ 

ببین ای دل دیگه بسه شکایت  

                         نخواستیم ما از این دنیا ضیافت

دلم آماج دست روزگار است  

                                 امید من فقط پروردگار است 

غم و سردی و دلتنگی ما هم 

                                گواهی بر فراق ما ز یار است

نوشته شده در 5/11/1387ساعت10:38 توسط امیر .... | لینک ثابت || نظرات(4) - ارسال نظر -